Geschiedenis

Delfshaven ontstond in 1389, toen de Delfshavense Schie werd gegraven om de stad Delft een verbinding met de Maas te geven. Sindsdien konden de schepen vanuit Delft via de Delftse en Delfshavense Schie de Nieuwe Maas bereiken. Rondom de sluis ontstond het havenstadje 'Delfshaven'. Het had de status van een 'kolonie van Delft'. In het begin van de zestiende eeuw telde Delfshaven iets meer dan 100 huizen en 400 inwoners. De groei stagneerde toen de Hoeken tijdens de Hoekse en Kabeljauwse twisten enorme verwoestingen aanrichtten.

De wijk  Delfshaven wordt in het westen begrensd door de Aelbrechtskolk en de Voorhaven in historisch Delfshaven, in het noorden door de Coolhaven, in het oosten door de Parksluizen en in het zuiden door de Westzeedijk.Het oudste deel van de wijk wordt gevormd door historisch Delfshaven bij de Voor- en de Achterhaven. De Havenstraat (deel van Schielands Hoge Zeedijk) en de parallel gelegen Schoonderloostraat (op het grondgebied van de voormalige gemeente Schoonderloo) waren in 1900 ook bebouwd. Voor de oorlog was het gebied bebouwd tot aan de Pieter de Hoochweg. Het laatste deel van de wijk is in 1950 gereedgekomen met het Centraal Belastingkantoor aan de Puntegaalstraat(in Rotterdam bekend als Plukmekaalstraat) als beeldbepalende afsluiting van de wijk. 

Routekaart